Λαϊκή Συσπείρωση Ιονίων Νήσων

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων περί «υπογραφής μετατροπής των ΜΕΑ Κεφαλονιάς και Ζακύνθου σε ΜΑΑ», με όλο το αναγκαίο σκηνικό, φωτογραφίες, δηλώσεις, κλπ, επιχειρεί να παρουσιαστεί ως μια νέα, σπουδαία εξέλιξη για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Περιφέρεια Ιονίων νήσων…

Η πραγματικότητα, όμως, είναι εντελώς διαφορετική και αποκαλύπτει μια ακόμη επικοινωνιακή προσπάθεια ωραιοποίησης μιας προδιαγεγραμμένης πορείας μακριά από τις δυνατότητες της εποχής, της προστασίας της υγείας και του εισοδήματος του λαού, αλλά στην υπηρεσία της εξυπηρέτησης των επιχειρηματικών συμφερόντων και των ανταγωνισμών τους.

Η μετατροπή των ΜΑΑ σε ΜΕΑ δεν αποτελεί καμία «νέα επιτυχία» της Περιφερειακής Αρχής (ΝΔ).

Πρόκειται για εξέλιξη μέσα από τον υφιστάμενο σχεδιασμό διαχείρισης απορριμμάτων, εναρμονισμένο με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και τις κυβερνητικές επιλογές όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων με πρόσφατο τον τελευταίο νόμο της κυβέρνησης της ΝΔ. Είναι μέρος όλων των νομοθετικών αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων προσαρμοσμένη στις ιεραρχήσεις των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον χώρο της διαχείρισης αποβλήτων με ορίζοντα την καύση συνοδεία πολλών εκατομμυρίων ΕΥΡΩ.

Η σημερινή Περιφερειακή Αρχή αν και δηλώνει «αντάρτης» απλώς υλοποιεί και συνεχίζει την ίδια πολιτική, την οποία επιχειρεί να παρουσιάσει ως δική της πρωτοβουλία και άλλη μια «ιστορική στιγμή» για τα νησιά μας.

Ας θυμηθούμε όμως:

«Ιστορική στιγμή» Ονόμασε η πρώην Περιφερειάρχης κ. Κράτσα, την υπογραφή των συμβάσεων το 2021.

«Ιστορική στιγμή» και για τον κ. Τρεπεκλή η υπογραφή του αναδόχου το 2025 για την ΜΕΑ Κέρκυρας.

Κάθε υπογραφή, κάθε διαδικασία και μια «ιστορική στιγμή». Κάθε ιστορική στιγμή και ένας καθρέφτης για ιθαγενείς. πάντα με την επίκληση της προώθησης της ανακύκλωσης και της διαλογής στην πηγή.

Την ίδια ώρα:

• Χώροι διαχείρισης όπως το ΤΕΜΠΛΟΝΙ και η ΛΕΥΚΙΜΜΗ στην Κέρκυρα, ο ΣΚΟΠΟΣ στην Ζάκυνθο, αλλά και μια σειρά «ανεπίσημοι» ΧΑΔΑ σε όλα τα νησιά παραμένουν «ιστορικά» ανεπούλωτες πληγές.
• Η ανακύκλωση παραμένει σε μονοψήφιο αριθμό.
• Ιδιώτες θησαυρίζουν μέσω της ιδιωτικοποίησης της αποκομιδής, της μεταφοράς και της διαχείρισης όπου αυτή γίνεται, οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε αμφιβόλου ασφαλείας συνθήκες εργασίας ενώ οι ελαστικές σχέσεις εργασίας τσακίζουν κόκκαλα.
• Η Διοίκηση του ΦΟΔΣΑ εγκρίνει τα τεύχη δημοπράτησης για Προμήθεια τριάντα δύο (32) έξυπνων κάδων ανακύκλωσης χωρητικότητας 1100Ιΐ» συνολικής αξίας 432.000,00 χωρίς ΦΠΑ.

Ποιοι κερδίζουν:

Μέχρι σήμερα, το πάρτι κρατάει καλά με ποσά έχουν κατευθυνθεί προς ιδιωτικές εταιρείες για μελέτες, κατασκευές, λειτουργία και «ενδιάμεσες λύσεις» διαχείρισης απορριμμάτων, μεταφορές, διάφορους κάδους, σπιτάκια, και άλλα τινά. Την ίδια ώρα, οι μεγάλες εργολαβικές εταιρείες και οι επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου εξασφαλίζουν σταθερή και μακροχρόνια κερδοφορία, μέσα από συμβάσεις που τους εγγυώνται έσοδα ανεξάρτητα από το πραγματικό αποτέλεσμα, εγγυημένους όγκους, δικαίωμα προαίρεσης, αναβάθμιση, αναπροσαρμογές κλπ.

• Στην Περιφέρεια Ιονίων νήσων από το 2021 μέχρι την κατασκευή όλων των εργοστασίων προβλέπεται κόστος 150εκ. μέρος του οποίου έχει ήδη καταβληθεί (περίπου 90 εκ), χωρίς φυσικά να αποκλείεται περαιτέρω αύξηση του κόστους.

Ποιοι πληρώνουν:

Νέα επιβάρυνση για τον λαό – αύξηση τελών μέσω των Δήμων

Η μετατροπή και λειτουργία των ΜΕΑ δεν είναι «δωρεάν». Αντίθετα, συνεπάγεται νέα αύξηση του κόστους διαχείρισης, το οποίο μεταφέρεται άμεσα στους πολίτες μέσω αυξημένων Δημοτικών Τελών. Οι κάτοικοι των Ιονίων Νήσων καλούνται να πληρώσουν ξανά και ξανά για ένα σύστημα που δεν δίνει λύση στο πρόβλημα, αλλά αναπαράγει το ίδιο ακριβώς μοντέλο που ευνοεί την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της διαχείρισης απορριμμάτων.

Η επικοινωνιακή πολιτική της Περιφερειακής Αρχής πατάει στην πικρή πείρα αλλά και την αγωνία του λαού για το πρόβλημα της καθαριότητας.

Μόνο που η καθυστέρηση και η ανεπάρκεια, στην διαχείριση των αποβλήτων οφείλεται ακριβώς στην πολιτική που υπερασπίζεται και η σημερινή Περιφερειακή Αρχή, μιας πολιτικής που:

• μετατρέπει τα απορρίμματα σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης,
• φορτώνει το κόστος στον λαό,
• δεν δίνει προτεραιότητα στην πρόληψη, τη διαλογή στην πηγή και την ανακύκλωση.

Τα συμφέροντα των διαφόρων επιχειρηματικών λόμπι, οι ανταγωνισμοί τους και η δυνατότητα επηρεασμού που έχουν σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, με μοναδικό στόχο το κέρδος, είναι αυτά που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις στην επεξεργασία στερεών αποβλήτων και όχι η ικανοποίηση των σημερινών κοινωνικών και λαϊκών αναγκών.

Σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες, με την άνοδο της τεχνολογίας και την εξέλιξη της επιστήμης, να υπάρχει διαχείριση των απορριμμάτων σε όφελος του λαού από έναν ενιαίο κρατικό φορέα, στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης, όπου κριτήριο θα είναι η προστασία της υγείας των ανθρώπων και του περιβάλλοντος.