ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ
Αγαπημένοι μας συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και μαθητές,
Στεκόμαστε σήμερα εδώ με βαθιά θλίψη για να αποχαιρετήσουμε την εκπαιδευτικό μας, τη Ράνια μας, που έφυγε πρόωρα από κοντά μας, ύστερα από μια γενναία και άνιση μάχη με την επάρατο νόσο.
Μια εκπαιδευτικό που δεν όρισε τη ζωή της από τις δυσκολίες που συνάντησε, αλλά από το μοναδικό αποτύπωμα που άφησε στις ζωές των ανθρώπων γύρω της.
Η εκλιπούσα υπηρέτησε την εκπαίδευση με αφοσίωση, με ήθος και με αυξημένο αίσθημα ευθύνης.
Ως εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής δεν περιορίστηκε ποτέ στα τυπικά καθήκοντα του λειτουργήματός της.
Επέλεξε να σταθεί δίπλα στα παιδιά που χρειάζονταν περισσότερη υποστήριξη, περισσότερη υπομονή, περισσότερη πίστη στις δυνατότητές τους.
Έβλεπε σε κάθε μαθητή έναν άνθρωπο με δικαιώματα, με προοπτικές, με όνειρα, και αγωνίστηκε καθημερινά για να του προσφέρει τις ευκαιρίες που του άξιζαν.
Ως δασκάλα και ως διευθύντρια του σχολείου της, έδωσε κυριολεκτικά την ψυχή της για να το υποστηρίξει, για να το αναβαθμίσει και αγωνίστηκε σθεναρά για την μεταστέγασή του.
Το σχολείο δεν ήταν για εκείνη απλώς ένας χώρος εργασίας. Ήταν μια κοινότητα, μια μεγάλη οικογένεια, ένας τόπος όπου η αγάπη, ο σεβασμός και η αποδοχή έπρεπε να γίνονται πράξη κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή.
Με ακούραστη προσπάθεια, επιμονή και διορατικότητα, εργάστηκε για τη βελτίωση των συνθηκών εκπαίδευσης, για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και, πάνω απ’ όλα, για την πρόοδο και την ευημερία των μαθητών μας.
Όσοι συνεργαστήκαμε μαζί της γνωρίζουμε ότι η προσφορά της ξεπερνούσε κατά πολύ το υπηρεσιακό της καθήκον. Ήταν πάντα παρούσα. Ήταν πάντα πρόθυμη να ακούσει, να υποστηρίξει, να ενθαρρύνει.
Αντιμετώπιζε κάθε πρόκληση με αποφασιστικότητα και κάθε δυσκολία με αξιοπρέπεια.
Ενέπνεε εμπιστοσύνη γιατί πρώτα η ίδια πίστευε βαθιά στην αξία του ανθρώπου και στη δύναμη της εκπαίδευσης ότι μπορεί να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων.
Σήμερα αποχαιρετούμε μια εξαίρετη εκπαιδευτικό, μια άξια διευθύντρια, μια αγαπητή συνάδελφο και πάνω απ’ όλα έναν σπουδαίο άνθρωπο.
Το κενό που αφήνει είναι μεγάλο.
Όμως ακόμη μεγαλύτερη είναι η παρακαταθήκη που μας αφήνει: η πίστη στην ισότητα, η αφοσίωση στο δημόσιο σχολείο, ο αγώνας για τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και η ακλόνητη πεποίθηση ότι κάθε παιδί αξίζει να βρει τη θέση του μέσα στον κόσμο.
Εκ μέρους όλων όσοι είχαμε την τιμή να τη γνωρίσουμε και να συνεργαστούμε μαζί της, εκ μέρους της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κεφαλληνίας, εκ μέρους του συλλόγου μας, εκ μέρους των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κεφαλληνίας και Ιθάκης, εκ μέρους σύμπασας της τοπικής εκπαιδευτικής κοινότητας, εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους της.
Αγαπημένη μας συνάδελφε, Ράνια,
Φεύγεις νωρίς, αφήνοντας πίσω σου εξαιρετικό έργο, περίσσεια αγάπη και μνήμη ανεξίτηλη.
Θα σε θυμόμαστε: στα πρόσωπα των παιδιών που στήριξες, στις αξίες που υπηρέτησες και στο σχολείο που αγάπησες με όλη σου την καρδιά.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Καλό σου ταξίδι. Αιωνία σου η μνήμη!
Γεώργιος Αλεξανδράτος
Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κεφαλληνίας
