Γεράσιμος Γαλανός: Ένα γράμμα στα 1997 για την Μαρία Κάλλας

spot_img

Ένα γράμμα στα 1997 για την Μαρία Κάλλας

Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

Αγαπητή Μαρία

Η μέρα μου ως συνήθως είναι φορτισμένη με έγνοιες και πολλά τρεξίματα. Πήρα το αυτοκίνητό μου και θέλησα να σε ακούσω στο κασετόφωνο, να συνοδέψει η φωνή σου την οδική μου πορεία. Ήταν η  σειρά να ακούσω την «Αρμίντα»  σου για πολλοστή φορά.

          Τι χάρη που έχει αυτή η όπερα του Τζιοακίνο Ροσσίνι. Έργο δυσκολότατο και ειδικά ο γυναικείος ρόλος είναι πολύ απαιτητικός.

Δεν ξέρω πώς τον τραγούδησες και πώς τον επέλεξες… Βέβαια, από ότι ξέρω, πριν από αυτό το ρόλο, είχες τραγουδήσει τον «Σικελικό Εσπερινό» με πολλή επιτυχία, εντυπωσιάζοντας το κοινό  με τις φωνητικές σου δυνατότητες.

          Μια βραδιά  του Μαΐου, το 1952, στην Φλωρεντία, τραγούδησες το ρόλο  που εντυπωσιάζει και  που ειλικρινά   με καθηλώνει.

Έβαλα κάτω όλη μου τη γνώση για να συγκρίνω αυτόν, το  γυναικείο ρόλο  της Αρμίντας,  με άλλους ρόλους από  όπερες   που έχει  τραγουδήσεις. Θεέ μου! φώναξα  την πρώτη φορά που σ ε άκουσα… θυμάμαι εκείνη το φορά,  μια παλέτα ήταν η φωνή σου με χιλιάδες ηχοχρώματα ….   Μα και τώρα που  έχουν περάσει χρόνια μετά τη φυγή σου  προς την αθανασία, ξαναφωνάζω συνειδητά εκείνη τη φράση, – Θεέ μου είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια  θαυμάσια ερμηνεία ;

          Τι να σου πρωτοπώ; Εξελίσσεις το ρόλο με πολλή τέχνη και φωνητική δύναμη. Πετυχαίνεις αυτές τις σκληρές φωνητικές εναλλαγές που απαιτεί ο ρόλος της κολορατούρας, με πολύ ψιλές νότες και πολύ χαμηλές. Δεν στο κρύβω, πως, άκουσα χίλιες φορές την πρώτη  άρια  της Αρμίντας «D’ amor  al dolce iprero», αυτή, που μιλάει για το «γλυκό βασίλειο του έρωτα». Μια άρια που θέλει φωνή σπάνια, φωνή ευέλικτη, φωνή μάγισσας, φωνή σκούρα  και κάπως «τραχιά», μα εσύ τα έχει όλα. Πίστεψέ με  δεν ξέρω εάν ξανατραγουδηθεί έτσι απ’ άλλη φωνή.

Τι κρίμα όμως, η ηχογράφηση στον ήχο δεν είναι και τόσο καλή. Μα και έτσι να την ακούσει κανείς, στο λέω ειλικρινά, είσαι μοναδική. Πόσο θα ήθελα να ήμουν εκεί, όταν με τη φωνή σου,  ξετύλιγες τη μουσική του Ροσσίνι.

Με «πιάνει» καμιά φορά, όταν μού λένε, μα άκουσες την όπερα με καμιά άλλη σοπράνο;  Μήπως και η άλλη είναι καλύτερη;  Ναι, και αυτό έκανα. Υπάρχει ακόμη μια εκτέλεση. Βλέπεις, το ρόλο της Αρμίντας στην όπερα αυτή δεν μπόρεσαν να την ερμηνεύσουν  όπως πρέπει άλλες φωνές.            Άκουσα την ερμηνεία του ρόλου από την Κριστίνα Ντόυτεκομ. Θα έλεγα ότι είναι καλή, μα  δε μένει στο αυτί, δεν έχει σχέση με τη δική σου στιγμή. Για να βγάλει το ρόλο, η Ντόυτεκομ, έχει μύριες παρεμβάσεις στην παρτιτούρα, άσε που το ηχόχρωμα  του ρόλου  λείπει παντελώς.

Έπειτα, κατάλαβα γιατί δεν υπάρχουν άλλες ηχογραφήσεις  με αυτή την όπερα. Ποια να τολμήσει ένα τέτοιο άθλο, που, είναι επικίνδυνος να καταστρέψει μια  καλλιτεχνική πορεία.  Είναι επίφοβος στην ερμηνεία του, ο ρόλος της Αρμίντας.

          Όσες φορές σ’ ακούω σ’ αυτή την όπερα και μένω να μελετώ και να σχολιάζω τις άριές της, πιστεύω πως, το βράδυ εκείνο του Μαΐου στα 1952, έγινε ένα από τα φωνητικά θαύματα του  20ου αιώνα , και που δεν θα επαναληφθεί με τέτοια δραματική δυνατή και μεστή φωνή. Στην  πρώτη άρια «Στο γλυκό βασίλειο του έρωτα», την τόσο εντυπωσιακή ερμηνεία σου φαίνεται πως την τραγουδάς πάνω στο ένστικτο του έρωτα.           Στο ρόλο είσαι ερωτευμένη με τον  Ρινάλντο και προσπαθείς να τον κρατήσεις και αυτό το πετυχαίνεις με  αυτές οι καταπληκτικές  τεράστιες  μουσικές  αναπνοές σου, που γίνονται   φράσεις εξομολόγησης και προμηνούσαν τον ερχομό για έναν έρωτά σου  που θα ερχόταν αργότερα. Έναν  έρωτα που πάντα τον επιζητούσες και όλο τον περίμενες. Και όταν στην υπόθεση του έργου έρχονται οι δύο φίλοι του Ρινάλντο να του υπενθυμίσουν ότι άλλος είναι ο σκοπός του και πρέπει να σε ξεχάσει, εσύ ως μάγισσα παλεύεις να τον κρατήσεις με όλες τις δυνάμεις που έχει ο υποχθόνιος κόσμος.

          Στο ρόλο του μάγου και συμβουλάτορά σου, ο Εουστάτσιο (Βαρύτονος) που τον ταυτίζω με τον μάγο έρωτα, το δικό σου ένστικτο, και που το ακούς και δεν υποχωρείς για να δαμάσεις την προσταγή της  γυναικεία φύση σου.

          Αγαπητή Μαρία, σου υπενθυμίζω πως πέρα από το όλο σου είναι και το ανεπανάληπτο ταλέντο σου, σ’ αυτή την όπερα, βίωσες  την εικόνα του έρωτα και την προδοσία του, πριν αυτός να έλθει στη ζωή σου. Ένας  έρωτας που, όταν ήλθε  και στάθηκε λίγο, οι μοίρες τον πρόσταξαν να σε αφήσει, να σε πληγώσει και να σε ταλαιπωρήσει.

Στην αρχή, που άκουσα την όπερα και κάποιες άριες, έκανα το λάθος και τη συνέκρινα με τη Νόρμα. Μάλλον η υπόθεση με παρακίνησε.  Ευτυχώς, κατάλαβα το διαφορετικό ύφος,  που δίνει η μουσική και αξιολόγησα τα πράγματα με άλλο κριτήριο.

          Τέλος σε ευχαριστώ, γιατί μέσα από αυτή την όπερα με τα κόντρα φα και τη  σκούρα χροιά, που θέλει η φωνή της κολορατούρας, διατύπωσα ότι η ύπαρξή σου ήταν ασύγκριτη και μοναδική στο μουσικό στερέωμα. Αυτό το στερέωμα  που πρώτα προϋπάρχει στο υπερουράνιο επίπεδο και έπειτα ενσαρκώνεται. Το συγκεκριμένο μουσικό στερέωμα το ενσάρκωσες μοναδικά   όπως σου πρόσταξαν οι καλές δυνάμεις της μουσικής.

Ακολουθήστε το Kefalonia Life στο Google News για όλες τις τελευταίες ειδήσεις

spot_img

Κλείσε τα ακτοπλοϊκά σου εισιτήρια τώρα online

spot_img
spot_imgspot_imgspot_imgspot_img
spot_img
spot_img

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

spot_img
spot_img
spot_img
spot_imgspot_imgspot_imgspot_img
spot_img
spot_img
spot_img
error: Το περιεχόμενο προστατεύεται