Μετά από ακριβώς τέσσερα χρόνια, τα θρυλικά πλέον θεματικά πανιά του καλοκαιριού του 2022 επέστρεψαν στο Ληξούρι. Όχι γιατί έγιναν διαχρονικό έργο τέχνης. Όχι γιατί τα ζήτησε ο κόσμος. Αλλά γιατί, όπως φαίνεται, στη Δημοτική Αρχή Ληξουρίου εξακολουθούν να πιστεύουν ότι όταν κάτι δεν μας αρέσει… απλώς το κρύβουμε πίσω από ένα πανί. Ζούμε ξανά το “Mission: Cover Everything” (ή στα ελληνικά “Αποστολή μας να καλύψουμε τα πάντα“), και όχι απλά να τα διορθώσουμε.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ματίνα Σπυράτου

Αυτή τη φορά τα πανιά βρήκαν νέα αποστολή. Δεν κάλυψαν τους φθαρμένους τοίχους του Δημοτικού Θεάτρου ή του κτιρίου στον Πεζόδρομο, όπως τότε. Τοποθετήθηκαν σε κτίριο της ΒΕΣ από την πλευρά του Κλειστού Γυμναστηρίου για να κρύψουν μάλλον ένα μεγάλο γκράφιτι με χαριτωμένα τερατάκια σε ένα όμορφο δάσος. Το ίδιο το γκράφιτι έκρυβε το ίδιο το “χτυπημένο κτίριο” με τα εμφανή του σίδερα, χωρίς να το κάνει τόσο υπερβολικό όσο σήμερα, τραβώντας τόσο τα βλέμματα. Μόλις είδαμε τα πανιά αμέσως αναφωνήσαμε… “Βρε τους σατανάδες, τι άλλο θα σκεφτούν!!!”.

Και κάπως έτσι γεννιέται το πρώτο εύλογο ερώτημα. Ήταν πράγματι τόσο αποκρουστικό το γκράφιτι, ώστε έπρεπε να εξαφανιστεί από το βλέμμα των επισκεπτών; Ή μήπως τελικά αυτό που αντικρίζει σήμερα ο τουρίστας είναι ακόμη πιο πρόχειρο και πιο κιτς;

Όσοι θυμάστε το καλοκαίρι του 2022, θα θυμάστε και το σατιρικό άρθρο μου στο Kefalonia Life για τα περίφημα τότε θεματικά πανιά. Αν όχι, μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: Ασύνδετα μεταξύ τους Θεματικά Πανιά για να κρύψουν τι; Αξίζει στο Ληξούρι κάτι τόσο κιτς και πρόχειρο; (εικόνες) – 06/08/2022. Τότε η προηγούμενη, και ουσιαστικά η ίδια, Δημοτική Αρχή Ληξουρίου (με μικρές προσθήκες άλλων παρατάξεων και τοπικών κοινοτήτων) είχε γεμίσει την πόλη με τεράστιες εκτυπώσεις – πανό, γεμάτες φωτογραφίες από παραλίες, αξιοθέατα και εικόνες του Δήμου, σε μια γραφιστική προσέγγιση που θύμιζε περισσότερο πολύχρωμο κολάζ παρά οργανωμένη αισθητική παρέμβαση. Η επιλογή των χρωμάτων ήταν λες και ο γραφίστας να ετοίμαζε κάποιο πρόγραμμα ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ.

Τα πανιά δεν είχαν καμία συνοχή μεταξύ τους. Άλλα επικαλύπτονταν, άλλα τοποθετούνταν δίπλα δίπλα χωρίς λογική σύνδεση και όλα μαζί δημιουργούσαν ένα αποτέλεσμα που αντί να κρύβει την εικόνα της εγκατάλειψης, την τόνιζε ακόμη περισσότερο. Και φυσικά δεν ξεχνάμε ότι όλα έγιναν με απευθείας ανάθεση και χωρίς ουσιαστικά η τότε Δημοτική Αρχή να ρωτήσει ούτε καν τα μέλη της Τουριστικής Επιτροπής Ληξουρίου για να συζητήσουν το θέμα και τη μακέτα του κάθε πανιού, αφήνοντάς τα περισσότερα από αυτά έκπληκτα! Μπορείτε να διαβάσετε εδώ πως σχολίασαν τα μέλη της Επιτροπής αυτής τα τότε θεματικά πανιά εδώ: Έκπληκτα τα μέλη της Τουριστικής Επιτροπής Ληξουρίου με τα θεματικά πανό στο Ληξούρι – Τι μας είπαν – 07/08/2022

Τότε ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουρισμού Γεράσιμος Γαλανός είχε δεχθεί έντονη κριτική, ενώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα σατιρικά σχόλια έπεφταν βροχή. Κάποιοι συμπολίτες, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες που είχα δημοσιεύσει στο άρθρο μου τότε, έφτιαχναν χιουμοριστικές συνθέσεις με πανιά να καλύπτουν ολόκληρα κτίρια μαζί με κορδέλες, σαν να είναι έτοιμα αμπαλαρισμένα για δώρο. Τόσο γελοίο το θέαμα!

Αν μάλιστα τότε υπήρχε η σημερινή Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), πιθανότατα θα είχαμε δει τα πανιά να ντύνουν μέχρι και τον Φάρο των Αγίων Θεοδώρων ή τον Πύργο του Άιφελ. Το γέλιο θα ήταν ασταμάτητο.

Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι τέσσερα χρόνια μετά ΔΕΝ φαίνεται να διδάχθηκε κανείς τίποτα. Τα πανιά διατηρήθηκαν (εεε τόσα χρήματα είχαν σπαταλήσει), αλλά δεν αποθηκεύτηκαν ορθά ως ρολό για παράδειγμα. Θα δείτε παρακάτω, γιατί το τονιίζω…

Αντί να αναζητηθεί μια ουσιαστική λύση, τα ίδια πανιά ξαναβγήκαν από την αποθήκη. Λες και υπήρχε κάποιος που είπε: «Παιδιά, θυμάστε εκείνη την ιδέα που είχε γίνει αντικείμενο χλευασμού σε όλη την πόλη; Γιατί δεν την ξανακάνουμε;».

Και κάπως έτσι φτάνουμε στη σημερινή εικόνα. Δεν είναι μόνο ότι τοποθετήθηκαν ξανά, αντί για παράδειγμα να βαφτεί και να αποκασταθεί το κτίριο λόγω και της λειτουργίας του Μουσικού Σχολείου στο Ληξούρι. Είναι ο τρόπος.

Τσαλακωμένα πανιά διαφορετικού ύψους. Με έντονες γραμμές και ζάρες παντού από το δίπλωμα, μικρά κουτάκια από πάνω έως κάτω. Με εμφανή σημάδια αποθήκευσης. Σαν να βγήκαν βιαστικά από μια αποθήκη, να ανοίχτηκαν πρόχειρα και να κρεμάστηκαν χωρίς κανείς να αναρωτηθεί αν αυτή η εικόνα αρμόζει σε μια πόλη που υποδέχεται επισκέπτες στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου. Βάλανε και το πανί με την παλιά βρύση, που οι ίδιοι απέρριψαν φτιάχνοντας μία νέα “σύγχρονη βρύση” κοντά στην κεντρική πλατεία, η οποία έχει γίνει και ουρητήριο (από πληροφορίες που έχουμε)!!!

Ειλικρινά, ΔΕΝ βρέθηκε ούτε ένας άνθρωπος να πει:

«Μήπως να τα τεντώσουμε λίγο παραπάνω;»

«Μήπως να τα ατμίσουμε;»

«Μήπως να μη θυμίζουν κουβέρτα ή σεντόνι που μόλις βγήκε από τη ντουλάπα;»

Ή η ελπίδα ήταν ότι θα αναλάβει το… σιδέρωμα ο ήλιος του Ιονίου ή ακόμα και η υγρασία της νύχτας; Σοβαρά τώρα;

Ακόμη κι αν κάποιος θεωρεί σωστή την επιλογή να καλυφθεί το γκράφιτι, είναι δυνατόν να θεωρεί επιτυχημένη την εικόνα που δημιουργήθηκε; Γιατί εδώ δεν μιλάμε πλέον για αισθητική διαφωνία. Μιλάμε για την απόλυτη προχειρότητα!!!

Και εδώ αρχίζει η ευθύνη της Δημοτικής Αρχής Ληξουρίου και ξεκάθαρα της Αντιδημάρχου Τουρισμού και Πολιτισμού Ελένης Λουκέρη.

Διότι ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού δεν είναι απλώς εκείνος που κόβει κορδέλες, βγάζει φωτογραφίες σε όλες τις εκδηλώσεις ή μοιράζει χαμόγελα στις πρώτες σειρές δίπλα στη σκηνή με το απόλυτα υπερυψωμένο τρίποδό του στο κέντρο της σκηνής και με τις καρέκλες ακριβώς πίσω του άδειες!!! (Κρατήστε τα λόγια μου για επόμενο άρθρο)

Είναι ο άνθρωπος που οφείλει να προστατεύει την αισθητική της πόλης, να επιμελείται τη δημόσια εικόνα της και να παρεμβαίνει όταν κάτι δεν ανταποκρίνεται ούτε στον πολιτισμό ούτε στον σεβασμό προς τους κατοίκους και τους επισκέπτες. Και δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, όποιος κι αν κάθεται στην καρέκλα του Αντιδημάρχου Πολιτισμού και Τουρισμού, η εικόνα παραμένει ίδια για τον Δήμο Ληξουρίου. Και αυτό είναι το πιο λυπηρό. Λες και η παρουσία τους είναι απλά διακοσμητική. Και ίσως αυτό είναι τελικά… ειδικά όταν θα ειπωθεί πάλι ότι αυτοί που φταίνε στο τέλος είναι μόνο οι υπάλληλοι του Δήμου. Όπως και εδώ μάλλον, γιατί αυτοί τα τοποθέτησαν, παρότι άλλος έδωσε την εντολή. Ακόμη πιο λυπηρό!

Παρόλο που άλλαξε το πρόσωπο:

Δεν άλλαξε η νοοτροπία.

Δεν άλλαξε η αισθητική.

Δεν άλλαξε ο τρόπος αντιμετώπισης των προβλημάτων.

Απλώς αλλάζει αυτός που φωτογραφίζεται ΠΕΡΗΦΑΝΑ δίπλα τους.

Και μιας και μιλάμε για καθήκοντα, ο Αντιδήμαρχος φυσικά και δεν κρίνεται μόνο από ένα τσαλακωμένο πανί.

Κρίνεται και από την καθημερινότητά του.

Κρίνεται όταν πολίτες με ευγένεια επισημαίνουν πραγματικά προβλήματα σε δημοτικές εκδηλώσεις και αυτά παραμένουν άλυτα από εκδήλωση σε εκδήλωση.

Κρίνεται όταν επιλέγει να μη διορθώνει καταστάσεις που επηρεάζουν εκατοντάδες θεατές πίσω του, παρότι τις γνωρίζει.

Κρίνεται όταν η παρουσία του δεν συνοδεύεται από παρεμβάσεις, αλλά από τη λογική ότι «έτσι έγινε και πέρυσι». Το τρίποδο το είχε από πριν ο Δήμαρχος και όχι εγώ, αλλά το χρησιμοποιώ ανετότατα… γιατί με συμφέρει. Μάλιστα…

Κρίνεται όταν το πρόγραμμα του Δήμου συνεχίζει το ίδιο και πάντα με διαφημίσεις.

Γιατί ο Πολιτισμός δεν είναι μόνο οι αφίσες, τα πανό και οι φωτογραφίες.

Είναι η προσοχή στη λεπτομέρεια.

Είναι ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο και στους συμπολίτες του.

Είναι η εικόνα που αφήνεις πίσω σου. Και αν αυτή δεν είναι καλή… μην έχεις βλέψεις για παραπάνω αξιώματα!

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο τα πανιά.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι στο Ληξούρι έχουμε μάθει να κρύβουμε ό,τι μας ενοχλεί… αντί να το διορθώνουμε. Να κρύβουμε τα πραγματικά μας συναισθήματα απέναντι στους συμπολίτες μας για να είμαστε το “καλό παιδί” ή το “καλό κορίτσι” (παρότι χρησιμοποιώ πληθυντικό, δεν εννοώ εμένα).

Άλλοτε πίσω από πολύχρωμες εκτυπώσεις. Σήμερα πίσω από τσαλακωμένα πανιά.

Αναρωτιέμαι μόνο τι θα χρειαστεί να κρύψουν το επόμενο καλοκαίρι. Αναρωτιέμαι αν θα σκεφτούν να κατεβάσουν αυτά τα διάσημα πανιά (αν δεν έχουν κατέβει ήδη), αν θα ακούσουν τη γνώμη των πολιτών ή αν θα συνεχίσουν να παραμένουν μέσα στο μικρό τους συννεφάκι, που περιορίζεται βέβαια μόνο πάνω από το ίδιο τους το σώμα, αδιαφορώντας για τον πολιτισμό, τον τουρισμό, τις δημόσιες σχέσεις, αλλά και τον σεβασμό απέναντι στους συμπολίτες τους, ασχέτως αν τους ψήφισαν ή όχι.

Ζούμε περιμένοντας, ελπίζοντας και ευχόμενοι όλα μια μέρα να αλλάξουν… για το καλό του Δήμου!

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ (δεν ξέρω αν θέλει να υπάρχει το όνομά του στο άρθρο)

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΙ Η ΑΡΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΚΡΥΦΤΗΚΕ…