Τουριστικές… τρίχες

Έχω δει σημεία και τέρατα στη δημοσιογραφική μου ζωή αλλά αυτό που είδα προχθές με σοκάρισε. Μού ήρθε σαν τούβλο στο κεφάλι.

Πήγαμε με παρέα σε ταβέρνα στην Κεφαλονιά και το μόνο που κάναμε είναι να μη φάμε.

Το τραπεζομάντιλο ήταν γεμάτο τρίχες από γάτες που περιφέρονταν στην αυλή.

«Κακή σύμπτωση» σκέφθηκα και πρότεινα στην παρέα να αλλάξουμε τραπέζι.

Καμία τύχη. Και το διπλανό και το παραδιπλανό τραπέζι είχαν δεχθεί τις επισκέψεις των κατά τα άλλα συμπαθών τετράποδων!

Τελικά, ήπιαμε έναν καφέ, απολαύσαμε την πραγματικά όμορφη θέα και φύγαμε.

Ειλικρινά δεν ξέρω πώς σκέφτονται ορισμένοι (ευτυχώς ελάχιστοι) επιχειρηματίες. Νομίζουν ότι το να σου φέρουν ένα σουβλάκι με δύο πατάτες σε ένα πιάτο είναι το Α και το Ω της εστίασης;

Δεν είναι λίγοι αυτοί που βάζουν τα παιδιά τους, τα περισσότερα ανέμπειροι μαθητές και μαθήτριες, να σερβίρουν. Δεν είναι κακό αυτό. Απεναντίας καλά κάνουν για να μαθαίνουν τα παιδιά τί εστί εργασία. Θα πρέπει, όμως, να τα εκπαιδεύουν. Να μαθαίνουν πώς γίνεται ένα αξιοπρεπές σερβίρισμα, όχι να σου φέρνουν το πιάτο πάνω από το κεφάλι σου ή να σού το πετάνε μπροστά σου.

Ο τουρισμός είναι πολύ σημαντικός για την Ελλάδα και τα σχόλια των ξένων τουριστών κρίνουν το μέλλον του.

Στην ταβέρνα που προανάφερα, ένα ζευγάρι Άγγλων τουριστών, όταν διαπίστωσαν το τριχομάζεμα στα τραπαζομάντιλα, σηκώθηκαν και έφυγαν σχολιάζοντας με απίστευτο υποτιμητικό τρόπο την καθαριότητα του μαγαζιού – κάτι που σίγουρα θα επηρεάσει την εικόνα που θα σχηματίσουν για την Ελλάδα.

Εντάξει, θα μού πείτε, αυτό δε σημαίνει ότι όλα τα καταστήματα εστίας έχουν το ίδιο χάλι. Και βέβαια δεν έχουν. Η συντριπτική πλειοψηφία προσφέρει άριστες υπηρεσίες. Καλό φαγητό, εξαιρετικό σέρβις, αψεγάδιαστη καθαριότητα. Τα καλά σχόλια που τα καλά μαγαζιά θα αποκομίσουν ξεχνιούνται εύκολα και οι μελλοντικοί τουρίστες αποθαρρύνονται από ένα δύο αρνητικά σχόλια. Δυστυχώς αυτή είναι η ανθρώπινη φύση. Θυμόμαστε και επηρεαζόμαστε από ένα άσχημο σχόλιο, ένα άσχημο γεγονός, ξεχνώντας τα μύρια καλά.