Καταγγελία αναγνώστη του Kefalonia Life (μας στάλθηκε στις 12:30 το πρωί) για απαράδεκτη αντιμετώπιση στο Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλονιάς:
“Aπαράδεκτη αντιμετώπιση στο Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλονιάς
Σήμερα, Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026, περίπου στις 6:00 το πρωί, η 89χρονη γιαγιά μου σηκώθηκε από το κρεβάτι της για να πάρει τα φάρμακά της. Παραπάτησε, έπεσε και τραυματίστηκε σοβαρά σε ολόκληρη την αριστερή πλευρά του σώματός της, στο χέρι και στο πόδι, καθώς και στο κεφάλι, πάνω από το μάτι. Χρειάστηκε να της γίνουν ράμματα, το μάτι της έχει μελανιάσει και πρηστεί έντονα και γενικότερα η αριστερή πλευρά του σώματός της είναι χτυπημένη και πρησμένη.
Αρχικά μεταφερθήκαμε στο Νοσοκομείο Ληξουρίου, από όπου μας παρέπεμψαν στο Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλονιάς στο Αργοστόλι, καθώς εκεί δεν υπήρχε η δυνατότητα να αντιμετωπιστεί το περιστατικό.
Από τις 11:00 περίπου έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες εξετάσεις και αυτή τη στιγμή, 12:15, εξακολουθούμε να περιμένουμε τα αποτελέσματα.
Αυτό όμως που πραγματικά με έκανε να θέλω να δημοσιοποιήσω την εμπειρία μας είναι η συμπεριφορά που αντιμετώπισα από νεαρή γιατρό του νοσοκομείου.
Παρατήρησα ότι ο ορός της γιαγιάς μου δεν έσταζε και, επειδή φυσικά δεν μπορούσα να γνωρίζω εάν αυτό ήταν φυσιολογικό ή αν υπήρχε κάποιο πρόβλημα, τη ρώτησα πολύ απλά και ευγενικά αν μπορούσε να τον ελέγξει.
Η απάντησή της, σε ειρωνικό ύφος, ήταν:
«Έχω δώσει εντολή να κλείσει ο ορός».
Της απάντησα: «Α, δεν το ήξερα, δεν το γνώριζα, γιατί δεν ήμουν παρούσα όταν δώσατε την εντολή».
Και ενώ απομακρυνόταν για να επιστρέψει στο γραφείο της, γύρισε για να μου τονίσει, με ύφος, ότι είναι γιατρός και όχι νοσηλεύτρια.
Ειλικρινά, αναρωτιέμαι: αυτό ήταν το σημαντικό εκείνη τη στιγμή;
Μπροστά της βρισκόταν μία γυναίκα 89 ετών, τραυματισμένη, με ράμματα στο κεφάλι, μελανιασμένο και πρησμένο μάτι και χτυπημένη σε ολόκληρη την αριστερή πλευρά του σώματός της. Και δίπλα της ένας συγγενής που αγωνιούσε και έκανε μία απολύτως απλή ερώτηση για τον ορό της.
Δεν ζήτησα από τη συγκεκριμένη γιατρό να εκτελέσει χρέη νοσηλεύτριας. Δεν γνώριζα καν αν ήταν γιατρός ή νοσηλεύτρια — και εκείνη τη στιγμή, ειλικρινά, δεν με ενδιέφερε. Ζήτησα από έναν άνθρωπο που εργάζεται σε ένα νοσοκομείο να ελέγξει αν ο ορός μιας 89χρονης τραυματισμένης γυναίκας λειτουργεί σωστά.
Σε έναν χώρο υγείας δεν αρκούν μόνο οι τίτλοι και οι ειδικότητες. Χρειάζεται και ανθρωπιά, ευγένεια και σεβασμός, ιδιαίτερα απέναντι σε ηλικιωμένους ανθρώπους που βρίσκονται τραυματισμένοι, φοβισμένοι και ευάλωτοι.
Είναι πραγματικά λυπηρό να πρέπει, μέσα στην αγωνία μας για την υγεία ενός δικού μας ανθρώπου, να αντιμετωπίζουμε επιπλέον ειρωνεία και συμπεριφορές αυτού του είδους.
Αυτή είναι δυστυχώς η εμπειρία μας σήμερα από το Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλονιάς.”
