Ο Ταγματάρχης Τζαννής  Αλιβιζάτος

Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

Το καλοκαίρι με τη βοήθεια του Πολιτιστικού Ληξουρίου, της κοινότητας Δαμουλιανάτων και της φίλης εκπαιδευτικού Μαριολένης Νεοφύτου – Ζαφειράτου, παρουσίασα μέσα από οπτική προβολή την ιστορία του χωριού των Δαμουλιανάτων.

Μέσα από έγγραφα και στοιχεία από το βιβλίο “Ιστορία του Ελληνικού Στρατού”, έκδοση ΓΕΣ , αναφέρθηκα στον ταγματάρχη Τζαννή Αλιβιζάτο.

Επιπλέον, την πρώτη χρονιά που ήμουν Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, αφιερώσαμε, ως Δήμος Ληξουρίου, στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, “Λόγον μνημονικόν και έπαινον ανδρείας στον ταγματάρχη Τζαννή Αλιβιζάτον”.

Ας μην ξεχάσουμε την προσφορά του

Τον Νοέμβριο του 1940, ο Τζαννής Αλιβιζάτος από τα Δαμουλιανάτα της Κεφαλονιάς ήταν 41 ετών. Η φήμη του άφοβου και ηρωικού στρατιωτικού που αψηφά το καθήκον του προκειμένου να επιτελέσει το καθήκον του τον ακολουθεί παντού.

Από νεαρός είχε δείξει την κλίση του παρατώντας το Πολυτεχνείο σε ηλικία 18 ετών για να καταταγεί ως εθελοντής στο στρατό.

Ο πρώτος τραυματισμός του ήρθε πολύ νωρίς, το 1918, στη Μάχη του Σκρα, μία από τις σημαντικότερες νικηφόρες μάχες των Ελλήνων στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο. από θραύσμα οβίδας που διαπέρασε τον μηρό του.

Ο Κεφαλονίτης αξιωματικός πριν καν αναρρώσει επανήλθε στο λόχο του και μετακινήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια τραυματίστηκε άλλες τρεις φορές σε μάχες στην Μικρά Ασία.

Από τον Αύγουστο του 1940 τοποθετήθηκε ως επικεφαλής στο Ανεξάρτητο Τάγμα Δελβινακίου με το οποίο συμμετείχε στη μάχη της Βήσσανης, μία σκληρή και πολυήμερη μάχη των ελληνικών στρατευμάτων με πολλές απώλειες αλλά θετική κατάληξη.

Ο στρατός κατάφερε τελικά να καταλάβει την Βήσσανη και τις γύρω περιοχές, να συλλάβει περισσότερους από 100 αιχμαλώτους και να συλλέξει άφθονο πολεμικό υλικό.

Η συνεισφορά του Αλιβιζάτου στη συγκεκριμένη μάχη ήταν μεγάλη. Ως διοικητής της διλοχίας του Ανεξαρτήτου Τμήματος προκαλύψεως Δελβινακίου πολέμησε επί 10 ημέρες, βοηθώντας στην εκκαθάριση της περιοχής ύστερα από πολύ σκληρές μάχες. Το μεσημέρι της 20ης Νοεμβρίου του 1940 τον βρίσκει στο ξωκλήσι των Αγίων Αποστόλων, στο λόφο του Προφήτη Ηλία. Εκεί, την ώρα που παρατηρεί με κιάλια τις κινήσεις των ιταλικών στρατευμάτων θα δεχτεί μία σφαίρα στο κεφάλι από ιταλική ενέδρα και θα χάσει τη ζωή του.…

Θα κηδευτεί στο χωριό Δολιανά Ιωαννίνων.