Ανοικτή επιστολή προς τον Γιάννη Βαρούχα για τον Κούταβο και τον δημόσιο λόγο

Αγαπητέ Γιάννη,

Με αφορμή πρόσφατη τοποθέτησή σου σχετικά με το ζήτημα του Κουτάβου και το έργο αυτών τους οποίους  βιαστικά και με απαξίωση  ονομάζεις « Παραμυθάδες», θεωρώ πως είναι αναγκαίο να αποσαφηνίσω ορισμένα ζητήματα που αφορούν τόσο το θέμα καθαυτό αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτό προσεγγίζεται από τον δημόσιο διάλογο.

Η δραματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο Κούταβος αποτελεί διαχρονικό θέμα περιβαλλοντικής και διοικητικής ευθύνης. Αυτό έχει αναδειχθεί επανειλημμένα από πολίτες ενεργούς, ακόμη υπάρχουν, συλλογικότητες και νομικές παρεμβάσεις. Να σε ενημερώσω ότι αναφορά για την κατάσταση αυτή έχει κάνει ο ΦΑΡΟΣ στην οποία συνηγόρησε και το Βαλλιάνειο Κληροδότημα με έγγραφο ακόμη πιο ισχυρό. Την αναφορά αυτή την μετέτρεψε ο Εισαγγελέας σε δικογραφία η οποία εκκρεμεί.

Οι ενέργειες αυτές δεν συνιστούν « θόρυβο»  η τυχοδιωκτικό ακτιβισμό. Είναι άσκηση θεσμικά κατοχυρωμένου δικαιώματος ελέγχου της διοίκησης σε ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Να υπενθυμίσω στους αναγνώστες και σε σένα ότι την διαχείριση του Κουτάβου έχει αναλάβει ο Δήμος για τριάντα χρόνια.

Συνεπώς, η πρόσφατη δημόσια τοποθέτησή σου επιχειρεί, όχι τυχαία, να απαλλάξει τη διοίκηση από την εγκληματική αδιαφορία και την ευθύνη. Μια τέτοια προσέγγιση δεν προσφέρει στον δημόσιο διάλογο, απομακρύνει τη συζήτηση από το πραγματικό  αντικείμενο και αφήνει την κατάσταση στον Κούταβο να επιδεινώνεται.  Σε αυτό το πλαίσιο, όφελος έχει μόνο αυτός ο οποίος διαβάλλει τη δράση αυτών οι οποίοι διαθέτουν περιβαλλοντική συνείδηση και ενδιαφέρον για τον τόπο τους χωρίς ιδιοτέλεια.

Περαιτέρω, προκαλεί εύλογο προβληματισμό και θλίψη η συγκεκριμένη δημόσια τοποθέτησης η οποία ασύστολα υιοθετεί σε μεγάλο βαθμό τη ρητορική και τις θέσεις της Δημοτικής Αρχής, σε μια περίοδο κατά την οποία ο διαβάλλων τους ενεργούς πολίτες διατηρεί σχέση με αυτήν.