ΉΤΑΝ ΜΙΑ ΝΎΧΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΉ 2 -3- 2023
Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός
Ήταν μια νύχτα σκοτεινή 2-3-2023, που χτύπησε το τηλέφωνό μου … και η φωνή ενός Ληξουριωτόπουλου, φίλου αγαπημένου, του Τασούλη Αραβαντινού- Τζες, μου είπε..
– ‘ ΔΕΝ ΈΧΩ ΚΛΕΊΣΕΙ ΜΆΤΙ… ΔΕΝ ΚΟΙΜΆΜΑΙ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ…
Ψάχνω φαναράκια, έχεις; Θέλω να τα στείλω ψηλά στον ουρανό, για κείνες τις αδικοχαμένες ψυχούλες που χάθηκαν στα Τέμπη..”.
– Έχω καμμιά 80αριά και θέλω κι εγώ να τα υψώσουμε στα ουράνια, αλλά ο καιρός είναι δύσκολος, δεν ξέρω πως θα γίνει να πετάξουν … στα ουράνια!
Συντονιστήκαμε στην ώρα, βραδινή και κρύα, αέρας παγερός και πλάι στο φέρυ – μπωτ ανάψαμε τα φαναράκια, για να χαρούν οι ψυχές των νέων ανθρώπων που δεν χάρηκαν το όνειρο της ζωής.
Μαζεύτηκε κόσμος πολύς. Το μόνο που έντονα θυμάμαι, ήταν …
πως, όλοι μας υψώναμε τα χέρια ψηλά, ψηλά ανάβαμε το φαναράκι και κοιτούσαμε τα άστρα που μας χαμογελούσαν λυπημένα… ήταν μια Ουράνια Νυχτιά γιομάτη θολή γάζα από δάκρυα!
