Παραλία Μαϊστράτου. Σαν να τη μίσησε ο τόπος.
Η παραδοσιακή παραλία που έκαναν μπάνιο οι γονείς μας, η παραλία των παιδικών μας χρόνων, εκεί που το κύμα κάποτε τραγουδούσε και το τραγούδια του ανακατευόταν με τις χαρούμενες φωνές των παιδιών , τώρα στοιβάζονται πλαστικά, σάπια φύκια, σαπουνάδες , σίδερα σκουριασμένα και σιωπή.
Ούτε νερό, ούτε ίχνος φροντίδας. Μια παραλία εγκαταλελειμμένη προκλητικά, βουβή λες και δεν την αγγίζει πια κανείς-εκτός από τη βρωμιά.
Από κει περνούν οι επισκέπτες των κρουαζιερόπλοιων και χιλιάδες άλλοι με φωτογραφικές μηχανές στη βόλτα τους προς το Φανάρι. Για πολλούς η πρώτη εικόνα του νησιού μας, η πρώτη μυρωδιά. Η πρώτη απογοήτευση. Είναι χαρακτηριστικό ότι κανείς από τους περαστικούς δεν κάνει το μπάνιο του εκεί. Κι αυτό στέλνει ένα μήνυμα. Σαν να την πέταξαν εκεί χωρίς αιδώ. Άλλο ένα πεταμένο τοπίο
Που είναι οι αρμόδιοι. Που είναι η ντροπή. Το να εγκαταλείπεις ένα τοπίο είναι σαν να εγκαταλείπεις τη μνήμη του τόπου. Κι εμείς θα θυμόμαστε.
Όλοι οι ντόπιοι που αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο πληγωνόμαστε στη σιωπή του. ΟΣΟΙ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΜΑΛΛΛΟΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΑΝ.
11.7.2025
Ιωάννης Κοσμάτος
Οι φωτογραφίες είναι από τη σημερινή θλιβερή εικόνα.
