Κοινοποίηση: Διοίκηση 6ης ΥΠΕ

Ημ/νία: 7 Οκτωβρίου 2026

ΘΕΜΑ: “Αίτηση παραίτησής μου”

Κύριε Διευθυντά,

αδυνατώντας πλέον να υπομείνω τις συνθήκες εργασίας που έχουν διαμορφωθεί στο Κέντρο Υγείας μας, υποβάλλω εκ νέου την παραίτησή μου.

Όπως γνωρίζετε, μία σειρά ενεργειών και αποφάσεων των προϊσταμένων μου από τον Μάιο του 2025 έως και σήμερα, ασύμβατων με την ισχύουσα ιατρική εργασιακή νομοθεσία και με το Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, οδήγησαν σταδιακά σε σωματική και ψυχική μου εξουθένωση, σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, και σε συνθήκες εργασίας μου επικίνδυνες, τόσο για το άτομό μου όσο και για τους ασθενείς που επισκέπτονται το Κέντρο Υγείας Σάμης, αλλά και το Νοσοκομείο Αργοστολίου.

Όπως επίσης γνωρίζετε, καθ’ όλο το διάστημα υπηρεσίας μου (από το 2016 που έκλεισα το ιδιωτικό ιατρείο που διατηρούσα επί δεκαετία για να αναλάβω το Περιφερειακό Ιατρείο Κεραμειών) εργάστηκα με συνέπεια και υπερβάλλοντα ζήλο. Από το 2018 έως και το 2026 υπηρέτησα με αλλεπάλληλες μετακινήσεις στο Νοσοκομείο Ληξουρίου, στο Κέντρο Υγείας Σάμης, στο Κέντρο Υγείας Αργοστολίου και στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Αργοστολίου.

Στις καλύτερες εποχές υπερέβαλα εαυτόν, εφημερεύοντας επί συνεχόμενες ημέρες, πραγματοποιώντας μεγάλο αριθμό εφημεριών. Όμως κατά τα τελευταία 2 έτη, νέες οικογενειακές συνθήκες που σας έχω περιγράψει, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι εφημέρευω μόνος από τότε που οι αγροτικοί γιατροί δεν έρχονται πλέον στην Κεφαλονιά, το γεγονός ότι διαμένω πάντοτε εντός Νοσοκομείου για όλο το 24ωρο της υπηρεσίας μου (σε αντίθεση με συναδέλφους σε άλλες περιοχές που φημολογείται ότι πραγματοποιούν πολλές εφημερίες, αλλά απουσιάζουν, τόσο στην εφημερία όσο και στο τακτικό ιατρείο), αλλά και ηλικιακοί περιορισμοί πλέον, καθιστούν ανέφικτη την υπερεφημέρευσή μου όπως παλαιότερα. Παρ’ όλα αυτά, οι προϊστάμενες αρχές, στο διάστημα αυτό της δύσκολης διετίας μου, με υπέβαλαν σε εξαναγκαστική υπερωριακή εφημέρευση, σε αντίθεση με την ισχύουσα νομοθεσία. Σε μία εκ των περιπτώσεων υποχρεώθηκα σε εφημέρευση 6 συνεχόμενων 24ώρων, μεταβαίνοντας καθημερινά εκ περιτροπής στο Κέντρο Υγείας Σάμης και στο Νοσοκομείο Αργοστολίου για να καλύψω και τις δύο δομές. Με βάση άλλες αποφάσεις και ενώ εξετάζα ασθενείς ως μοναδικός γιατρός σε εφημερία, ελάμβάν εντολή να αποχωρήσω με το ασθενοφόρο (σχεδόν σε κάθε εφημερία) για μακρινούς προορισμούς (όπως για παράδειγμα με φέρυ μποτ για την Ιθάκη) αφήνοντας το Κέντρο Υγείας χωρίς κανένα γιατρό έως και 4 ώρες. Έγγραφη ερώτησή μου για το εάν καλυπτόμουν νομικά υπακούοντας στην εν λόγω εντολή δεν έχει λάβει απάντηση. Έχουν σχηματισθεί δικογραφίες στην Εισαγγελία για το θέμα αυτό, καθώς πολίτες με σοβαρά προβλήματα υγείας έφθασαν σε ένα κέντρο υγείας χωρίς γιατρό, ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποια εισαγγελική παρέμβαση για αναστολή της εν λόγω πρακτικής.

Με επανειλημμένες επιστολές μου κατά το διάστημα αυτό, αρχικά προς τους άμεσα προϊσταμένους μου και εν συνεχεία (τηρώντας την προβλεπόμενη ιεράρχηση), προς τη Διοίκηση της 6ης ΥΠΕ, την Εισαγγελία Κεφαλληνίας, το Συνήγορο του Πολίτη, τον Δήμο Σάμης, τον Ιατρικό Σύλλογο Κεφαλληνίας, τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, την Ένωση Γενικών/Οικογενειακών Ιατρών, το Υπουργείο Υγείας και αλλού προσπάθησα να εξασφαλίσω συνθήκες εργασίας ανθρώπινες για εμένα και την οικογένειά μου, αλλά και ασφαλείς για τους ασθενείς που θα εξετάζονταν κατά τις ημέρες υπηρεσίας μου. Υπήρξε ενδιαφέρον μόνο από την Εισαγγελία, από την οποία κλήθηκα κλήθηκα για κατάθεση τον Νοέμβριο του 2025, χωρίς ωστόσο να αλλάξουν οι συνθήκες, καθώς και από το Συνήγορο του Πολίτη, στα αιτήματα και στις επιστολές του οποίου η 6η ΥΠΕ δεν ανταποκρίθηκε.

Και οι δυσβάσταχτες αυτές εργασιακές μου συνθήκες επιδεινώθηκαν ακόμη περισσότερο τον τελευταίο διάστημα: Με απόφαση της ΥΠΕ τον Αύγουστο υποχρεώθηκα σε επιπλέον παράτυπες υπεράριθμες εφημερίες κατά τις ημέρες της κανονικής αδείας μου και η οικογένειά μου πραγματοποίησε το ταξίδι των διακοπών χωρίς εμένα. Προ 3ημέρου δεν εγκρίνεται για άλλη μία φορά η κανονική μου άδεια, μέρος της οποίας θα χαθεί πλέον οριστικά εφόσον εκπνέει το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο δικαιούμαι να την λάβω. Καλούμαι να εφημερεύσω ξανά σε υπεράριθμες παράτυπες εφημερίες και αποφασίζονται εφημερίες ετοιμότητας κατά τις οποίες θα βρίσκομαι στην οικία μου στο Αργοστόλι και θα πραγματοποιώ δρομολόγιο 80 λεπτών μετ’ επιστροφής κάθε φορά που θα καλούμαι να εξετάσω ασθενή στη Σάμη (ο οποίος μπορεί να προσήλθε λόγω εμφράγματος, λόγω τροχαίου, ή απλώς λόγω πόνου στην κοιλιά).

Συνάδελφοι, συνεργάτες, συνοδοιπόροι όλα αυτά τα χρόνια, που μαζί προσπαθήσαμε για τους γιατρούς που έφευγαν, για το Κέντρο Υγείας Σάμης που σταδιακά ερήμωνε, για τα επιδόματα που έκοψαν, για τη στέγη διαμονής, σιγά σιγά σταμάτησαν να μιλούν. Κάποιοι απογοητέυτηκαν, κάποιοι τρόμαξαν από τη σωρεία από αναφορές, από ασυνήθιστες ΕΔΕ, από δυσμενείς μετακινήσεις, από τιμωρητικές μηνύσεις προϊσταμένων προς υφισταμένους με απαιτήσεις δεκάδων χιλιάδων ευρώ από βιοπαλαιστές των 900 ευρώ. Τρόμαξαν από την απερίγραπτη ανισότητα, την απροκάλυπτη κραιπάλη, την αναλγησία στις εκκλήσεις μας, την ατιμωρησία. Τρόμαξαν από το μαύρο που βαπτίζεται άσπρο, από τους συλλόγους και τα σωματεία μας που, αντί να προστατεύουν τους διαμαρτυρόμενους, τους καταδιώκουν… Άλλοι απλώς “κουβεντιάστηκαν”…

Συνάδελφοι και φίλοι με πλησίασαν, μου για δημοσιεύσεις μου και μου είπαν να προσέχω και “να ασχοληθώ με τα παιδιά μου”. Κάθε ανοικτή πρόσκλησή μου για κοινή νομική εκπροσώπηση απέβη άκαρπη. Άλλοι πάλι μου προσέφεραν προφορικά ή σε προσωπικό μήνυμα τη συμπαράστασή τους, τις ιδέες και τις προτάσεις τους αλλά όχι και το ανάστημά τους δίπλα μου…

…δεν τους αδικώ. Είμαστε πλέον στην εποχή που παιδιά παίρνουν τις τελευταίες τους ανάσες και μένουν ακίνητα μπροστά στις κάμερές μας, κι εμείς επιλέγουμε να κοιτάζουμε αλλού, επιλέγουμε την σιωπή, επιλέγουμε την εργασιακή μας ασφάλεια.

Εγώ, όμως, κύριε Διευθυντά δεν αντέχω πλέον άλλο. Επιλέγω την εργασιακή ανασφάλεια στην οποία με οδηγεί αυτή μου η απόφαση, επιλέγω τον πανικό και την αναστάτωση της οικογένειάς μου καθώς θα το μαθαίνουν εκ των υστέρων αργότερα σήμερα, δεν μπορώ πλέον “να κάνω υπομονή”, “να σκεφτώ τα φροντιστήρια των παιδιών”, θα επιλέξω τον χαρακτηρισμό του “ανεύθυνου” και “ασυνείδητου” που θα μου επισυνάψουν. Αυτό που ζούμε στο Κέντρο Υγείας μας, στο Νοσοκομείο μας, στο νησί μας, με ξεπερνάει…

Γι’ αυτούς τους λόγους (και όχι “για προσωπικούς λόγους”) κύριε Διευθυντά, υποβάλλω την παραίτηση μου.

Ευχαριστώ

Νικόλας Μοσχόπουλος”