Γράφει ο Ανδρέας Κολαΐτης (Διεθνολόγος/Τεχνολόγος Τουρισμού)
Παρατυπιών συνέχεια στην Αγία Σοφία – Ερίσου.
Διαχρονικά εμπόδια για την ελεύθερη οδική πρόσβαση στην παραλία Πλατύ Λιμένα!
«Η χειρότερη παραλία της Κεφαλονιάς. Μαντρωμένοι και κλεισμένοι όλοι οι δρόμοι που οδηγούν από την ξηρά, με συρματοπλεγματα και λουκέτα. Προσβάσιμη μόνο από θάλασσα. Βοτσαλωτή με μέσο βάθος».
Τάδε έφη Panos Tsilimidos ένας από τους αμέτρητους χρήστες του συστήματος καταχώρησης, επεξεργασίας και μεταβολής χωροταξικών πληροφοριών (Google Maps), αναφερόμενος στην παραλία του Πλατύ Λιμένα ή Πλατυλιμνιώνα ή Πλατυλιμιώνα στην Άνω Έρισο (τέως Κοινότητα Κομιτάτων, δικαιοδοσία Δήμου Σάμης) στην ΒΑ Κεφαλονιά στο σαγηνευτικό στενό της Ιθάκης.
Ο προλαλήσας με την δυσμενή αξιολόγησή του έχει απόλυτα δίκιο… θέτοντας το δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων όσον αφορά την γνώριμη κατάσταση δυστοκίας πρόσβασης σε παραλίες και ακτές! Πράγματι είναι απροσπέλαστη η οδική πρόσβαση προς την συγκεκριμένη καταπληκτική βοτσαλωτή παραλία (στην επτανησιακή διάλεκτο / ντοπιολαλιά: με γουλιά).
Το παραπάνω δεικτικό σχόλιο αναφέρεται στo τι συναντά ο κάθε εποχούμενος επισκέπτης στην κατάληξη της οδού: Κομιτάτα – Χοργοτά – Αγία Σοφία – Πλατύς Λιμένας, κι αφού έχει διανύσει διαδρομή οχτώ και πλέον χιλιομέτρων.
Ο συγκεκριμένος δρόμος διανοίχτηκε και ασφαλτοστρώθηκε (κατά τα 7/8 της συνολικής διαδρομής του) με κρατικά κονδύλια σε δύο χρονικές περιόδους:
- 1981 – 1982 από τον Ελληνικό Στρατό (Μικτή Ομάδα Μηχανημάτων Ανασυγκροτήσεως Πάτρας (κοινώς γνωστή με το ακρωνύμιο ΜΟΜΑ) με ενέργειες των αείμνηστων συγχωριανών από τα Κομιτάτα, Χρήστου Θεοχαράτου, δημοσιογράφου και Νίκου Νικολετάτου, προέδρου της Κοινότητας Κομιτάτων.
- 1991– 1992 από την Κοινότητα Κομιτάτων επί προεδρίας Διονύση Νικολετάτου.
Η έως τώρα απρόσκοπτη προσέγγιση σ’ αυτήν είναι εφικτή αφενός δια θαλάσσης (ασφαλής φυσική πρόσδεση σκαφών μιας και το μέσο βάθος κυμαίνεται στα 9 μέτρα) και αφετέρου από βατό παραθαλάσσιο μονοπάτι που ξεκινά από την παρακείμενη παραλία της Αγίας Σοφίας.
Δεν μένει παρά να ευελπιστεί καθείς πως τόσο οι κρατούντες την εξουσία σε επίπεδο Κεντρικό (βουλευτής), Περιφερειακό (Αντιπεριφερειάρχης) για το νησί της Κεφαλονιάς όσο και σε Τοπικό επίπεδο (Δήμαρχος Σάμης, Πρόεδρος Τοπικού Συμβουλίου Κομιτάτων) με τον εν εξελίξει ανά περιοχή χωροταξικό σχεδιασμό (δηλαδή τα τοπικά και ειδικά πολεοδομικά σχέδια και την αναγνώριση οδών, ζώνες υποδοχής συντελεστή, οριοθέτηση οικισμών, οριοθέτηση ρεμάτων, κ.λπ.) να προβούν σε εξεύρεση απτής λύσης στο θέμα της απρόσκοπτης οδικής πρόσβασης στην αναφερόμενη παραλία στο Πλατύ Λιμένα.
Άλλωστε πρόκειται για αυτονόητο κατοχυρωμένο ποικιλοτρόπως δικαίωμα: άρθρο 24 του ισχύοντος Συντάγματος του 1975, “αιγιαλοί και παραλίες ανήκουν στους Πολίτες”, νόμος 2971/2001, νόμος 2344/1940, άρθρο 967 του Αστικού Κώδικα που μεταξύ άλλων ορίζεται ότι και ο αιγιαλός είναι κοινόχρηστο αγαθό.
Πηγές:
https://www.kathimerini.gr/opinion/readers/561578563/eis–ton–typon–ton–ilon–gia–toys–dyspistoys
https://pasithee.library.upatras.gr/pwpl/article/view/2158/2204
https://www.hnhs.gr/el/?option=com_opencart&Itemid=269&route=product/product&path=73&product_id=161
