Οι εικόνες παρουσιάζουν την τραγική κατάσταση που έχει περιέλθει.

Σκουριασμένα σίδερα, χορτάρια στη γύρω περιοχή με φίδια, βουνά από φύκια σαπισμένα που αναδύουν μια ανυπόφορη δυσωδία, σαπουνάδες στην επιφάνεια και χωρίς νερό να ξεπλυθούμε. Σαν να μη έφτανε αυτό ανορίοτες ομάδες Ρομά κατακλύζουν τη δασώδη περιοχή με ότι αυτό συνεπάγεται. Δεν κολυμπάμε πλέον εκεί, δεν στέκονται ούτε για ένα λεπτό οι επισκέπτες μας που περνούν από εκεί κατά εκατοντάδες, κρατούν τη μύτη τους και απομακρύνονται. Οι ίδιοι όπως κι εμείς αποφεύγουμε να κολυμπήσουμε. Είμαστε βέβαιοι ότι είναι πηγή  παθήσεων του δέρματος, των πνευμόνων κλπ. Έρημη, απωθητική παραλία λίγα μέτρα από το κέντρο της πόλης.

Αγαπητέ Δήμαρχε,

Εμείς δεν ζητούμε τον Θαλασσόμυλο. Εμείς οι ταπεινοί, οι ασήμαντοι  ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να απολαμβάνουμε την παραλία μας, αυτή που κολυμπούσαν οι γονείς μας, εκεί που πρωτοκολύμπησαν τα παιδιά μας, εκεί που σέρνουμε τα γέρικα πόδια μας να δροσιστούμε.

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι τα καταφέρατε περίφημα με τον εύπορο ιδιώτη.

Εξωραΐσατε, ετοιμάσατε την περιοχή για τη δεξίωση.

Αυτό θέλουμε κι εμείς. 

Απωθήσατε τους Ρομά για τέσσερεις ημέρες για να παρουσιάσετε μια αξιοπρεπή εικόνα.

Αυτό θέλουμε κι εμείς.

Για να προλάβουμε την παρεξήγηση,  δεν επιθυμούμε να συμμετάσχουμε στον εκτοπισμό των Ρομά. Θέλουμε να χρησιμοποιούν τον χώρο με οδηγίες και έλεγχο από σας. Αφού πειθάρχησαν να κρυφτούν για πέντε μέρες για χάρη του ιδιώτη, μπορείτε να τους δώσετε οδηγίες για την απόρριψη σκουπιδιών και περιττωμάτων με συνεχή έλεγχο.