«Οὐαὶ ὑμῖν, ὑποκριταί»: Οι θυσίες των αδίκων είναι εμπαιγμός προς τον Θεό – Η πνευματική ανομία με προσωπείο ευλάβειας

Ημέρα πνευματικής περισυλλογής ανατέλλει για την Κεφαλονιά, καθώς τιμάται η μνήμη του Οσίου Γερασίμου. Όμως, πίσω από τα λαμπρά άμφια, τα χυμένα θυμιάματα και τις πανηγυρικές ψαλμωδίες, η αλήθεια του Ευαγγελίου στέκεται ως πύρινη ρομφαία που ξεσκεπάζει μια διαχρονική πληγή: την πνευματική ανομία εκείνων που χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως κάλυμμα της εμπάθειάς τους. Η ορθόδοξη θεολογία διδάσκει αμείλικτα ότι ο Θεός αποστρέφεται τις λατρευτικές προσφορές, τις λειτουργίες και τις θυσίες όταν αυτές προέρχονται από ανθρώπους που αδικούν και κατατρέχουν τον πλησίον τους.

Σε κάθε μορφή εκκλησιαστικής υποκρισίας αντηχεί ανά τους αιώνες ο λόγος του Κυρίου που καλεί σε πνευματική εγρήγορση:

Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι παρομοιάζετε με τάφους κεκονιαμένους, οι οποίοι εξωτερικά μεν φαίνονται ωραίοι, εσωτερικά όμως γέμουν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας.

Με τι πνευματικό θράσος, με τι συνείδηση, άνθρωποι που μετέρχονται το ψεύδος και τις μεθοδεύσεις κατά ενός συνανθρώπου τους, ο οποίος είναι πλασμένος καθ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού, τολμούν να προσεγγίζουν τα Ιερά Μυστήρια και να ασπάζονται το Σκήνωμα του Αγίου; Όταν το θρησκευτικό καθήκον αποκόπτεται από την αγάπη και τη δικαιοσύνη, μετατρέπεται σε μια σύγχρονη εκδοχή της προδοσίας του Ιούδα Ισκαριώτη, όπου το φιλί της ευλάβειας χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει τον διωγμό.

Αυτό το θλιβερό φαινόμενο της πνευματικής έκπτωσης λαμβάνει σάρκα και οστά στην Έρισο, υπό την πλήρη κάλυψη και καθοδήγηση του Μητροπολίτη Δ.

Άνθρωποι ταγμένοι να διακονούν την αγάπη, όπως ο ιερέας Ι.Κ. και ο επίτροπος Χ.Β., μετατράπηκαν σε διώκτες, χρησιμοποιώντας το απαράδεκτο επιχείρημα ότι κάποιος δεν είναι παιδί του χωριού για να εξοβελίσουν έναν πολίτη, καταφεύγοντας μάλιστα ο δεύτερος σε προσβολές και χαρακτηρισμούς που μειώνουν το ίδιο το δημιούργημα του Θεού.

Για να πετύχουν τον σκοπό τους, συμμάχησαν με το ψεύδος. Σκαρφίστηκαν μια ανυπόστατη μήνυση για αγροτική φθορά, ισχυριζόμενοι ότι δήθεν μπήκαν πρόβατα να βοσκήσουν το κατακαλόκαιρο, μέσα στο λιοπύρι, όταν τα χόρτα ήταν εντελώς ξερά, είχαν ύψος ένα μέτρο και ήταν αδύνατο για οποιοδήποτε ζώο να τα αγγίξει.

Η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει οικτρά: μια ανήμπορη ηλικιωμένη γυναίκα, ενενήντα δύο ετών σήμερα, η οποία νοίκιαζε το οικόπεδο επί δεκαετίες, ζήτησε ανθρώπινη βοήθεια για να καθαριστεί ο χώρος. Η πράξη χριστιανικής αλληλεγγύης και προστασίας από τον κίνδυνο πυρκαγιάς βαφτίστηκε εσκεμμένα «αδίκημα». Για τη στάση τους αυτή, ο λόγος του Ευαγγελίου είναι ξεκάθαρος:

«Ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος… ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ» (Ιωάν. 8:44).

Η πνευματική διολίσθηση βάθυνε ακόμη περισσότερο στο πλαίσιο μιας παράλληλης αστικής δίκης, όπου επιστρατεύτηκαν οι μάρτυρες Κ.Β., Ι.Β.  και Α.Β., οι οποίοι δεν δίστασαν να ζητήσουν να ορκιστούν στο Ιερό Ευαγγέλιο για να καταθέσουν ανυπόστατα ψεύδη, ισχυριζόμενοι ότι ο διωκόμενος παρεμποδίζει ταφές, την ίδια στιγμή που κανένας συγχωριανός δεν έχει πεθάνει τα τελευταία δύο χρόνια!

Όλη αυτή η σκευωρία στήθηκε για έναν σκοπό μικρόψυχο: την απαγόρευση στάθμευσης στο προαύλιο μιας πρώην ιδιωτικής εκκλησίας, προσβάσιμης ανέκαθεν σε όλους.

Όταν η εμπάθεια φτάνει στο σημείο να εργαλειοποιεί τον Αγιασμό των Υδάτων –με τον ιερέα να προσπερνά επιδεικτικά το σπίτι του διωκόμενου– και να υποβαθμίζει τον χώρο με μπάζα, εμποδίζοντας ακόμη και ένα ασθενοφόρο σε ώρα ανάγκης, τότε η θρησκευτικότητα έχει χάσει πλήρως το νόημά της.

Στις 23 Οκτωβριου ημερα Παρασκευή, το δικαστήριο του Αργοστολίου κινδυνεύει να μετατραπεί σε άλλο Πραιτώριο, προκειμένου να επικυρωθεί μια πλάνη που κατασκευάστηκε στους κόλπους της ίδιας της Εκκλησίας.

Ας γνωρίζουν όμως καλά όσοι μετέρχονται το ψεύδος και την αδικία, ότι η πνευματική τιμωρία για την αμετανόητη υποκρισία είναι προδιαγεγραμμένη. Κατά τη Δευτέρα Παρουσία, οι πράξεις όλων θα αποκαλυφθούν και οι θρησκευτικοί τίτλοι δεν θα αποτελούν ασπίδα απέναντι στην κρίση του Θεού. Ο Κύριος δεν εξαγοράζεται με τυπικές λατρείες όταν η καρδιά είναι γεμάτη σκοτάδι.

Παρά τον ανηλεή διωγμό, η απάντηση του χριστιανού δεν είναι το μίσος. Εύχομαι ο Θεός να τους λυπηθεί και να τους βοηθήσει. Εύχομαι, μέσα από τη θεία φώτιση, να μπορέσουν με τα δάκρυα της μετάνοιάς τους να καθαρίσουν τις πράξεις και τα λόγια τους, ώστε οι προσευχές, οι λειτουργίες και οι θυσίες που προσφέρουν προς τον Θεό να πάψουν να αποτελούν εμπαιγμό και να γίνουν πάλι δεκτές και ευάρεστες στα μάτια Του.