Έργα Βιτρίνας και η Πραγματικότητα του Πεζοδρομίου
Η επέκταση και η ανάπλαση των πεζοδρομίων αποτελεί, θεωρητικά, ένα θετικό βήμα για την αναβάθμιση της πόλης.
Στην πράξη, όμως, όταν τα έργα αυτά δεν συνοδεύονται από σωστό σχεδιασμό και αυστηρό έλεγχο, το αποτέλεσμα μετατρέπεται γρήγορα σε «μια τρύπα στο νερό».
Από τη μία πλευρά, οι ελεύθεροι επαγγελματίες – οι καταστηματάρχες κάνουν τη δουλειά τους.
Σε ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, κοιτάζουν να επιβιώσουν και να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους, αξιοποιώντας τον νέο χώρο που δημιουργήθηκε μπροστά από τα καταστήματά τους για να αναπτύξουν τα τραπεζοκαθίσματά τους.
Είναι αναμενόμενο η αγορά να κινείται με βάση το κέρδος και την επέκταση.
Το πραγματικό πρόβλημα, επομένως, δεν ξεκινά από τον ιδιώτη, αλλά από τον ίδιο τον Δήμο, ο οποίος αποτυγχάνει διπλά:
Απουσία Ελέγχου:
Ο Δήμος παραμένει θεατής, χωρίς να διενεργεί ελέγχους μέσω της δημοτικής αστυνομίας, ( η κάποιον άλλον υπηρεσιών του ) επιτρέποντας τα τραπεζοκαθίσματα να επεκτείνονται μέχρι και πάνω στον οδηγό όδευσης τυφλών.
Το πέρασμα στενεύει υπερβολικά, ακυρώνοντας την προσβασιμότητα για τους πεζούς και τους ανθρώπους με αναπηρία.
Ο Ίδιος ο Δήμος ως Παραβάτης:
Το πιο οξύμωρο και εξοργιστικό στοιχείο είναι ότι ο ίδιος ο Δήμος που κατασκεύασε την υποδομή, έρχεται να την αχρηστεύσει.
Όπως αποτυπώνεται στις φωτογραφίες ένας μεγάλος τσιμεντένιος κάδος απορριμμάτων – που αποτελεί ευθύνη του Δήμου – έχει τοποθετηθεί πολύ κοντά στη λωρίδα διέλευσης των τυφλών και δεν είναι ένας είναι αρκετοί.
Το ίδιο συμβαίνει φυσικά και με πινακίδες καταστημάτων ή και άλλων αντικειμένων.
Όταν το δεξί χέρι της δημοτικής αρχής δεν ξέρει τι κάνει το αριστερό, και όταν ο ίδιος ο Δήμος κλείνει τους οδηγούς τυφλών με δικούς του κάδους, χάνει κάθε θεσμικό δικαίωμα να ζητήσει τη συμμόρφωση των καταστηματαρχών.
Χωρίς έλεγχο και με τον Δήμο να δίνει το κακό παράδειγμα, τα έργα γίνονται απλώς για τη βιτρίνα, η αναρχία νομιμοποιείται και η ζωή συνεχίζεται… αποκλείοντας τους πιο ευάλωτους.
Υ.Γ Όσο θα μεγαλώνουν τα πεζοδρόμια τόσο θα επεκτείνονται – τραπεζοκαθίσματα, πινακίδες & αλλά αντικείμενα.
Παντελής Ιωαννίδης










